Gözde Hatıralar "Mehmet Gezgin"

"Gözde Hatıralar" yarışmamızda "Mehmet Gezgin" hatıra metni

Gözde Hatıralar "Mehmet Gezgin"
Bu haber kez okundu.

Optik Gazete olarak düzenlediğimiz "Gözde Hatıralar"  metin yarışmamız yayınlanmaya ve oy almaya başladı.

Gözlükçülük ve optisyenlik mesleğine ilişkin hatıralarımızı kişisel belleğimizin derinlerinden çıkararak, ortak belleğimize aktarmak ve paylaşmak amacıyla düzenlediğimiz yarışmamıza katılan hatıra metinlerini her gün buradan yayınlayarak, siz değerli okuyucularımızdan yarışmacılarımıza desteklerinizi bekliyoruz.

Facebook’ta beğeni sayısı ile en yüksek oyu alan katılımcılar halkın beğeni oyu ile seçilerek ödüllerine hak kazanacaklardır. Siz de Optik Gazete facebook sayfasında https://www.facebook.com/OptikGazete  yayınladığımız hatıra metnini beğenerek, yarışmacıya destek olabilirsiniz.

Katılmak isteyen sektör mensupları ve optisyenlik bölümü öğrencilerimiz yazdıkları hatıra metinlerini gönderebilir ve büyük ödülleri kazanma şansına sahip olabilirler. Hatıranızı göndermek için tıklayınız: http://yarisma.optikgazete.com/hatirani-gonder/

Gözde Hatıralar yarışmasına katılan "Mehmet Gezgin" isimli yarışmacımızın hatıra metnini aşağıda siz değerli okurlarımızla paylaşıyoruz.

Nasıl anlatılır bilmiyorum ama şu bir gerçek ki anlatmam gerekiyor;

Başımızın azıcık üzerinden geçen roketlerin düştüğü kentten yani Kilis’te optik mağaza işletmekteyim.

İlimizde korku, panik ve bir o kadarda kara bulutların hakim olduğu bir gündü 2 yaşında bir kız çocuğunu ilimizdeki hastanede muayene olmak için götüren annesine doktorlar çalışmıyor diyerek  ili terk ettiklerini ve muayene olamayacağını belirterek aileye korkunun şiddetini bir kez daha hatırlatmışlardı.Anne bize müracaat ederek  ağlayarak bir dille ‘’kızım göremiyor ne yapacağımı bilmiyorum ‘’ diyerek  kızının derdine çare arıyordu. Çaresizlik içindeki  anneyi sakinleştirmeye çalışarak ilimize en yakın il olan Gaziantep’te doktorların olduğunu söylesem’de anneyi sakinleştiremedim.Biraz daha derdini anlamak için çeşitli ikramlarda bulundum.Anne hüzünlenerek içten bir sesle bana ‘’ekonomik durumlarının yetersiz olduğunu ve götürecek arabasının olmadığını söyledi’’ buna istinaden ona üzülme ekonomik durumun yetersiz olabilir, ama ben size elimden gelen her şeyi yapacağımı belirttim.Anneye il dışındaki hastaneden birine randevu almasını söyledim.Daha sonrada bana ulaşın dedim.

Ertesi gün arayarak  randevu  aldığını söyledi.Anne ve çocuğunu otobüsle il dışındaki hastaneye gönderdim gerekli ilgiyi gösteren doktor, çocuğun doğuştan hipermetrop olduğunu ve ameliyatla tedavi olabilecek yaşta olmadığını belirterek  gözlükle görmesinin mümkün olduğunu belirtmiş.Belirtilen derece +24’ tü düşünebiliyor musunuz???

Küçük kız çocuğu doğduğundan beri annesini bile  seçemiyordu.Camlarını sipariş geçip.Biraz beklemelerini söyledim.Anne kısa sürede gelmesini umut ederek mağazadan ayrılmıştı.Atılan roketlerden dolayı kargolar her zaman çalışmıyor bazen uzun süreler alıyordu.7 gün sonra camlar mağazaya gelmişti.Camların mağazaya geldiği gün işid’in kanlı Cuma olarak adlandırdığı gündü şehirde kepenkler kapalı sokakta insan yoktu.Ama ben bir söz vermiştim korkup gitmek olamazdı.Gözlüğü elime aldım cam montajı yapmak için, 2 adet roket sesi geldi bu defa çok yakındı çünkü çok iyi sallandık.O ara elektrikler kesildi ve cam kesme makinesi çalışmıyordu.Beklemekten başka çare yoktu ama kaçışan insanlar boşalan bir şehir vardı sonuçta elektriklerin olmamasıda üstüne tuz biber ekti.Elektrik akşamüstüydü geldi ve ilk işim anneye verdiğim sözü tutmaktı evet o hengamede yaptım ve hazırladım.

Gözlük hazırdı artık, anneyi arayarak bilgi verdim.Alelacele koşarak gelen anne, kızında gözlüğü denemek için sabırsızdı gözlüğü takınca 2 yaşındaki kızın yüzündeki ifadeyi aklımdan çıkarmam imkansız her zaman sesini duyup göremediği annesini görünce yüzündeki gülümsemeyi siz hayal edin.Ben başımdan geçen bu olayı sizlerlede paylaşıp savaşlarda bile mutlululuğu ve iyiliği unutmamak gerektiğini,yaptığımız işin ne olursa olsun iyilik yapmanın değerli olduğunu hatırladım.
SAYGILARIMLA

OPTİSYEN
MEHMET GEZGİN


Not : Gönderilen hatıra metinleri katılımcının gönderdiği şekilde yayımlanmış, hiçbir şekilde cümle yapılarına müdahele edilmemiş, noktalama ve imla kurallarında düzeltme yapılmamıştır.


İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Asmin - 5 ay önce
İyilik ne iş yaparsak yapalım unutulmamalı
Avatar
Eyyup - 3 ay önce
İnsanlığın ölmediğini gösterdiğin için ve duygu yüklü bu hikâyenden dolayı teşekür ederim kardeşim
Avatar
İBRAHİM - 3 ay önce
iyiliğin önemini hatırlattığınız için teşekkür ederim
Avatar
osman - 3 ay önce
Bu güzel dayanışma örneği yazınız bize iyiliği hatırlattı Tebrikler